Alhamdulillah.. hari ni 19 Disember, genap 36 tahun ulangtahun perkahwinan mama & abah saya. HAPPY ANNIVERSARY MAMA & ABAH!! Semoga bahagia hingga akhir hayat, di murahkan rezeki dan di berikan kesihatan berpanjangan.
Dulu saya x paham cane mama boleh bertahan dengan abah. Masa muda2 dulu abah saya baran orangnya. Pantang ada benda yg x kena dengan kehendak dia mesti nak marah-marah. Abah MP-army, so jarang sangat ada kat rumah sbb banyak keje luar kawasan. Most of the time, mama ngan abah cuma weekend husband/wife. Dah dekat nak pencen baru lah derang dok sekali. Mama x pernah merungut walopun along saya masa tu nakal Tuhan aje yg tau.. saya plak asyik nak kan attention. Mama plak working mom. Gi keje naik turun bas tetiap hari, g keje Subuh hari balik dh Maghrib sbb tu saya salute sgt dgn mama saya. Malu saya nak mengadu kalo hubby outstation tinggal saya ngan anak2 setakat 2-3 hari maksimum pun seminggu. Banding dgn keadaan mama dulu, saya ni ada kete senang gi mana2. Apa sgt la susah saya kalo nak di bandingkan dgn mama yg sorang2 most of the time membesarkan saya & along dulu..
Dulu saya x faham cane mama boleh tahan bila abah marah2 bila ada mende yg x kena. Macam la semua mende nak salahkan mama.. abah susah sgt nak marah kami 2 beradik kalo de pepe yg x kena sbb abah xmo nanti dh la jarang2 dapat jumpa pastu nak marah2. Abah xmo risk bonding father-daughter/son yg dh ada tu. Most of the time abah will channel his anger to mama.. Mama will always be the bad side “Mama ni sikit2 nak marah.. sume mende x kena.” sedangkan abah yg marah tapi abah marah kt mama, mama lak hangin x pasal2 kena marah sbb anak pastu last2 mama marah direct hahahah..
Bila dh besar.. pikir2 balik. Abah ringan tulang.. abah x pernah merungut kalo kena iron baju keje sendiri bila mama tertido awal sbb letih sgt and the best part is abah yang selalunya ironkan baju keje mama stok seminggu! Abah x pernah merungut kalo mama x masak sbb rush balik keje dh maghrib, instead abah yg tolong masakkan maggi lengkap dgn sayur, telur bagai.. it’s the thought that count. Abah x pernah lupa segala tarikh penting anniversary, birthday.. abah MESTI belikan present x kisah la murah ke mahal and abah will celebrate beli kek, belanja makan kt luar bagai. Abah romantik in terms of remembering and celebrating special dates, lucky for my SIL that my along get the traits from my abah ;)
Bila abah kena gi outstation mana2, abah x pernah lupa nak belikan apa2 untuk mama. Biarpun just beli candy bar kt stesen minyak dekat rumah tapi abah x kan balik tangan kosong. Paling penting yg saya nampak, abah appreciate mama in his own way. Abah x kan bangunkan mama kalo hari cuti mama bangun lambat sbb abah tau mama penat uruskan rumahtangga dgn anak2 sorang2 masa abah xde. Abah volunteer keluar beli makan kalo nampak mama x larat nak masak. Biarpun mama selalu sakit hati sebab abah marah2 x tentu pasal tapi abah jaga hati mama in so many other ways.
Bila dh kawen.. saya belajar dr apa yg saya nampak kt mama & abah saya. Mama sanggup bertahan berpuluh tahun dgn sifat baran dan pemarah abah but in return abah loves mama unconditionally. Dari perkahwinan my parents, I learn to accept my husband the way he is and I learn to love my hubby unconditionally ;p
HAPPY ANNIVERSARY MAMA & ABAH.. semoga berkekalan kasih sayang hingga ke syurga hendaknya.
